Search
Monday 26 August 2019
  • :
  • :

ಸೇವೆಯ ದ್ಯೋತಕ ಹನುಮಂತ

ವಾನರ ರಾಜ ಸುಗ್ರೀವನ ಸೇನೆಯ ಸಹಕಾರ ಪಡೆದು ಶ್ರೀ ರಾಮನು ಲಂಕೆಗೆ ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ರಾವಣನೊಡನೆ ಕಾದಾಡಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಸೇನೆಯೊಟ್ಟಿಗೆ ಶ್ರೀ ರಾಮನು ಸೇತುವೆ ದಾಟಿ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಸೇರಿದನು. ಅವನ ಪರಿವಾರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಜಾಂಬವಂತ ಮತ್ತು ಹನುಮಂತ ಇದ್ದರು. ರಾವಣನು ರಾಮನ ಹೆಂಡತಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದನು.  ಆಕೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ತರುವುದು ರಾಮನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.

ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುವಾಗ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಬಾಣ ಹೊಕ್ಕು ಅವನು ಮೂರ್ಛೆ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಟನು. ಇದರಿಂದ ರಾಮನಿಗೆ ಬಹಳ ದುಃಖವಾಯಿತು. ತನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಅವನು ತಮ್ಮನ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟನು. ಆಗ ವಾನರ ವೈದ್ಯ ಸುಷೇಣನು ಸಂಜೀವಿನಿ ಮೂಲಿಕೆಯೊಂದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದನು.

ಇದರಿಂದ ರಾಮನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು. ಕಾತರದಿಂದ  “ಸುಷೇಣ, ಆ ಮೂಲಿಕೆ ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

“ಅದು ಬೆಳೆಯುವುದು ಹಿಮಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಸುಮೇರು ಅಥವಾ ಚಂದ್ರದ್ರೋಣ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಅದು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ” ಎಂದನು ಸುಷೇಣ.

ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಹನುಮಂತ ತಡಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಹಿಮಾಲಯದ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಜಿಗಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸುಮೇರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಂಡನು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ನೂರಾರು ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಜೀವಿನಿ ಯಾವುದೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. “ನಾನು ಮೂಲಿಕೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ಕಾಲ ಕಳೆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೆಡುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಈ ಇಡಿಯ ಪರ್ವತವನ್ನೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ” ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ ಹನುಮಂತನು ಅಗಾಧವಾಗಿ ಬೆಳೆದುನಿಂತನು. ಪರ್ವತವನ್ನು ಬುಡ ಸಮೇತ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಅಂಗೈ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಲಂಕೆಯತ್ತ ಜಿಗಿದನು. ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುವಂತೆ ಹನುಮಂತನ ತಂದೆ ವಾಯುದೇವನು ಸಹಕರಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಹನುಮಂತನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಣರಂಗಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಇರಿಸಿದನು. ಸುಷೇಣನು ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇರಿ ತನಗೆ ಬೇಕಿದ್ದ ಸಂಜೀವಿನಿ ಮೂಲಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಅದನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ, ಚೂರ್ಣ ತಯಾರಿಸಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಮೂಗಿಗೆ ಹಿಡಿದನು. ಮೂಲಿಕೆಯ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಉಸಿರೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಅವನ ಗಾಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ವಾಸಿಯಾಗಿ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಇದರಿಂದ ಶ್ರೀ ರಾಮನಿಗೆ ಅತೀವ ಆನಂದವಾಯಿತು. ಮರಳಿ ಬದುಕಿದ ತನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿದನು. ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಕಣ್ತೆರೆಯುತ್ತಾ ಎದ್ದು ನಿಂತನು. ಅವನೀಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುಣಹೊಂದಿದ್ದನು!

ಅನಂತರ ಶ್ರೀ ರಾಮನು ಹನುಮಂತನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿಕೊಂಡು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು. “ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವದಿಂದ ನನಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರಮ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಬದುಕಿಸಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ನನಗೆ ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಭರತನಷ್ಟೇ ಆಪ್ತನು!” ಎಂದು ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನುಡಿದನು.

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆನಂದೋನ್ಮತ್ತನಾದ ಹನುಮಂತನು ತನ್ನ ಸೇವೆಯು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಸಂತಸ ತಂದಿತೆಂದು ಕುಣಿದಾಡಿಬಿಟ್ಟನು. ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ “ಜೈ ಶ್ರೀ ರಾಮ್!” ಎಂದು ಭಜಿಸತೊಡಗಿದನು.

ಇಂದಿಗೂ ಪರಮ ಭಕ್ತ ಎಂದರೆ ಹನುಮಂತನ ಹೆಸರೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ನೆನಪಾಗುವುದು.




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *